Instytut Łączności - Państwowy Instytut Badawczy, oddział we Wrocławiu

Instytut Łączności - Państwowy Instytut Badawczy Instytut Łączności - Państwowy Instytut Badawczy

Instytut Łączności – Państwowy Instytut Badawczy realizuje prace badawczo-rozwojowe i wdrożeniowe, regulacyjne i standaryzacyjne z zakresu telekomunikacji, teleinformatyki dotyczące systemów łączności bezprzewodowej, przewodowej, światłowodowej, architektury sieci, zasilania, zagadnień ekonomiczno-regulacyjnych, metrologii i wzorcowania przyrządów pomiarowych, systemów zasilania nowej generacji, systemów łączności specjalnej szczególnie ważnej dla bezpieczeństwa państwa. Pełen wykaz tematów aktualnie prowadzonych prac znajduje się na stronie Instytutu www.itl.waw.pl. Beneficjentami prac są głównie administracja państwowa, operatorzy sieci telekomunikacyjnych, nadawcy, małe i średnie przedsiębiorstwa.

Historia Instytutu Łączności sięga roku 1936, kiedy to powstał Państwowy Instytut Telekomunikacyjny (PIT) kierowany przez prof. J. Groszkowskiego. W 1951 roku nastąpił podział Państwowego Instytutu Telekomunikacyjnego na Przemysłowy Instytut Telekomunikacji (PIT) i Instytut Łączności (IŁ). W 1956 roku powstał Oddział Instytutu Łączności we Wrocławiu, zajmujący się wówczas głównie zagadnieniami anten nadawczych i zakłóceń radioelektrycznych a w kolejnych latach szeroko rozumianą kompatybilnością elektromagnetyczną, planowaniem sieci radiowych, inżynierią widma radiowego i gospodarką częstotliwościami radiowymi. W roku 1972 oddział wrocławski Instytutu Łączności zorganizował pierwszą w Europie międzynarodową konferencję kompatybilności elektromagnetycznej (nazwaną Wrocław EMC Symposium), które przez wiele lat (do roku 2010) organizowana było naprzemiennie (co 2 lata – w latach parzystych) z bliźniaczym sympozjum w Zurichu (Zurich EMC Symposium – w latach nieparzystych) i gromadziła ekspertów z dziedziny kompatybilności elektromagnetycznej i gospodarki widmem radiowym z całego świata. Od roku 2010 w Europie corocznie organizowane jest jedno wspólne Sympozjum EMC zlokalizowane w różnych miastach Europy zwane „EMC Europe” (pierwsze wspólne sympozjum EMC Europe odbyło się w 2010 roku właśnie we Wrocławiu).

Instytut Łączności prowadził m.in. pionierskie w Polsce prace w zakresie telewizji (zaczęły się one w roku 1935), w latach 1937 - 1938 przeprowadzono pierwszą w Polsce transmisję telewizyjną z warszawskiego wieżowca „Prudential”. Po wojnie prace dotyczące przekazu telewizyjnego kontynuowano, najpierw w ramach Państwowego Instytutu Telekomunikacyjnego a następnie w ramach Instytutu Łączności, co spowodowało uruchomienie pierwszej w powojennej Polsce emisji telewizyjnej w roku 1952. Emisja ta prowadzona była z doświadczalnego studia utworzonego w siedzibie Instytutu Łączności przy ul. Ratuszowej w Warszawie. W latach 70 XX w. Instytut Łączności prowadził kolejne prace związane z telewizją i miał ważny wkład w rozwój i wprowadzenie w Polsce telewizji kolorowej.

We wrocławskim oddziale Instytutu Łączności prowadzono (przy współpracy z Administracją Państwa) prace planistyczne z zakresu doboru i koordynacji częstotliwości do emisji telewizyjnych i radiowych w latach 70 i 80 XX wieku. W latach 80 XX w. stworzona została (na bazie digitalizacji map papierowych) pierwsza w krajach Europy Wschodniej cyfrowa mapa wysokości terenu DEM (Digital Elevation Map) wykorzystywana do komputerowych obliczeń propagacyjnych, prognoz zasięgów stacji i ich międzynarodowej koordynacji. Dzięki temu opracowane zostały plany sieci analogowych radia UKF FM i telewizji analogowej w Polsce (powstały wówczas w IŁ pierwsze planistyczne programy komputerowe: MAPKI-MTV i UKF), a następnie – w latach 90 XX wieku opracowano pierwsze w Polsce plany sieci multipleksów naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T (w 1998 r. plany MUX1 i MUX2 zostały przekazane do Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej, a plany MUX3 i MUX4 w następnych latach). Lata 90 XX wieku to również okres intensywnej współpracy oddziału wrocławskiego IŁ z Administracją Polski (Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna (PAR), Ministerstwo Łączności, KRRiT) przy koordynacji planów sieci analogowych i cyfrowych, rozwoju tych sieci, tworzenia oprogramowania planistycznego na potrzeby koordynacji międzynarodowej i analiz sieci oraz obsługi dokumentów – wykorzystywanego przez Administrację, a także okres współpracy międzynarodowej w ramach CEPT, ITU i WRC.

Instytut Łączności Siedziba Instytutu Łączności w Warszawie

W Instytucie Łączności oddział we Wrocławiu na początku XXI w. podjęto szereg prac rozwojowych i wdrożeniowych na potrzeby biznesu i urzędów, wykonywano wiele projektów i prac z dziedziny kompatybilności elektromagnetycznej, zakłóceń między systemami radiowymi, planowania i optymalizacji różnych sieci bezprzewodowych (np. PMR, TETRA, CDMA, DVB-T, DVB-H, DAB+) na rzecz różnych organów państwa – urzędów centralnych (np. Ministerstwa właściwe ds. Łączności, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Finansów, telekomunikacyjnych urzędów regulacyjnych (URT, URTiP, UKE) i urzędów terenowych (zarządy miast, powiatów, terenowe jednostki służb państwowych) a także operatorów sieci i podmiotów biznesowych. W roku 2009 Instytut Łączności wspólnie z Polskim Radiem Wrocław i firmą Emitel przeprowadził ponadto we Wrocławiu pierwszą w Polsce emisję eksperymentalną radiofonii cyfrowej w standardzie DAB+ z wykorzystaniem sieci jednoczęstotliwościowej (SFN): z nadajników zlokalizowanych w Żórawinie oraz w siedzibie IŁ we Wrocławiu przy ul. Swojczyckiej. W kolejnych latach wrocławski oddział Instytutu Łączności wspierał Administrację w przygotowywaniu dokumentów strategicznych, analitycznych i konsultacyjnych, zwłaszcza w odniesieniu do cyfryzacji radiofonii i telewizji a także różnych aspektów gospodarki widmem częstotliwości radiowych oraz prowadził wiele projektów naukowych i wdrożeniowych. Obecnie w IŁ we Wrocławiu prowadzone są prace naukowo-badawcze dotyczące opracowania i wdrożenia przyszłych systemów łączności bezprzewodowej (np. Cognitive Radio, DAB+, DVB-T/T2), zagadnień przyszłej polityki i aspektów technicznych przyszłego wykorzystywania widma radiowego (systemy kognitywne, przyszłe wykorzystanie pasma UHF, systemy współdzielenia widma – LSA/ASA, druga dywidenda cyfrowa), prace regulacyjne (ITU, CEPT, WRC) i standaryzacyjne (ETSI, IEEE) a także projekty biznesowe na zlecenia różnych podmiotów gospodarczych. Przykładowe Raporty z prowadzonych prac dostępne są w serwisie PIAST. Pełna oferta komercyjna dostępna jest pod adresem: www.piast.edu.pl/Oferta-komercyjna. Zapewniane jest również wsparcie dla studentów piszących prace inżynierskie i magisterskie uczelni technicznych w tematach pokrewnych. Organizowane są praktyki studenckie, prowadzona jest działalność publikacyjna i konferencyjna (w tym organizacja warsztatów, szkoleń i wykładów). W latach 2010 – 2013 w IŁ we Wrocławiu realizowany był projekt UE w ramach Programu POIG działanie 2.3 o akronimie PIAST, dzięki któremu rozbudowano infrastrukturę obliczeniową i rozwinięto oprogramowanie analityczne pozwalające na analizy przyszłych sieci bezprzewodowych. Platforma PIAST udostępnia m.in. część swoich usług (także bezpłatnie) za pomocą strony internetowej. Instytut współpracuje z uczelniami i jednostkami badawczymi krajowymi i zagranicznymi przy realizacji różnych prac badawczych i aplikacji o kolejne wnioski i prace badawczo-rozwojowe. W IŁ we Wrocławiu znajdują się ponadto dwa laboratoria pomiarowe: Laboratorium Aparatury Pomiarowej EMC (wzorcujące) i Laboratorium Badań EMC – oba akredytowane przy PCA. Siedziba Instytutu Łączności we Wrocławiu znajduje się przy ul. Swojczyckiej 38 . W Zakładzie Kompatybilności Elektromagnetycznej funkcjonują obecnie dwie Pracownie: Pracownia Gospodarki i Inżynierii Widma (kierownik dr inż. Dariusz Więcek) i Pracownia Badania Pól i Zaburzeń (kierownik mgr inż. Marek Michalak). Kierownikiem Zakładu Kompatybilności Elektromagnetycznej Instytutu Łączności we Wrocławiu jest dr inż. Janusz Sobolewski.